Op 18 en 19 april 2009 werd in Alkmaar  weer de Synchrobeat gehouden, het Nederlandskampioenschap synchroonzwemmen voor de leeftijdscategorieën 15 jaar en jongeren 12 jaar en jonger. Kort samengevat: het was een prachtig toernooi, met veel spanning en visueel spektakel en een paar mooie medailles voor De Dolfijn. 

Een wat langer verslag: in totaal namen 221 meisjes deel, 124 onder 15 jaar en 97 onder 12 jaar. Op de eerste dag werden de techniekwedstrijden gehouden, plus de soli voor onder 12 en onder 15 en de groepen onder 12. Op de tweede dag volgden de duetten voor onder 12 en onder 15 en zwommen de groepen onder 15. De punten die je haalt bij de techniekwedstrijd tellen voor de helft mee bij de muzieknummers – en dat kan het behoorlijk spannend maken, omdat bij de muzieknummers per categorie alleen de twaalf besten mee mogen doen. Het spektakel is echter gereserveerd voor de muzieknummers – soli, duetten en ploegen.

De zwemsters van de Dolfijn wisten vier mooie medailles te behalen. De eerste medailles werden behaald bij de techniek: Margot de Graaf won zilver met een puntentotaal van 67,679 in de categorie onder 15 en Eva Meulblok won brons met een puntentotaal van 54,372 in de categorie onder 12. Daarna werden twee zilveren medailles bij de muzieknummer gehaald: zilver voor Darleen Kachelland en Eva Meulblok bij de duetten onder 12 en zilver voor Margot de Graaf bij de soli onder 15.

Darleen en Eva zwommen verrassend goed op hun eerste Synchrobeat en haalden met hun duet op muziek van Alphabeat een overtuigende tweede plaats. Ze eindigden met 52,728 punten vlak achter het winnende duet van Cadans.

Het zilver voor Margot de Graaf bij de soli (op muziek van Simbad) is voor de trouwe volgers van synchroonzwemmen misschien wat minder een verrassing, maar daarom niet minder minder mooi. En stiekem denken we zelfs dat het voor de neutrale toeschouwer waarschijnlijk ook goud had mogen zijn – maar wij zijn natuurlijk geen neutrale toeschouwer, dus daar zal men elders misschien heel anders over denken. Hoe dan ook, Anouk Horrevorts van DeDokkelaers is absoluut een geweldige kampioene; en Margot had een prachtige solo die een uitstekende tweede plaats opleverde.

Bij de meisjes onder 15 wist de ploeg van De Dolfijn, bestaande uit Claudia Goorts, Margot de Graaf, Yoshi van de Hilst, Aafke Kok, Iris Pardieck en Lisette van Zanen op muziek van Dreamgirls de vierde plaats te veroveren – en ook al is dat niet bepaald de leukste plaats om op te eindigen, het is toch een plaats om trots op te zijn, omdat de ploeg er alles aan gedaan heeft om zover te komen. De ploeg gaf een strakkere uitvoering dan wanneer dan ook in de voorbereiding – maar dat gold, helaas voor De Dolfijn, ook voor de concurrerende ploegen – en dan kun je verliezen. Ook hier was de ploeg van De Dokkelaers de beste, met een uitvoering die zowel technisch als artistiek er boven uitstak.

Het duet bij de meisjes onder 15 werd gezommen door Claudia Goorts en Aafke Kok, met Iris Pardieck als reserve. Zij haalden, op muziek van Blof en met een eigen choreografie, een prima achtste plaats.  

Een verslag van de Synchrobeat kan natuurlijk niet zonder de trainsters Evelien de Graaf, Mandy Wognum en Danielle Wognum heel veel lof toe te zwaaien. Zij slaagden er toch weer in om met heel veel enthousiasme, deskundigheid en creativiteit (en heel veel vrije tijd) de zwemsters uitstekend voor te bereiden op het belangrijkste toernooi van hetjaar.

Er kan nog veel meer gezegd worden over de Synchrobeat – bijvoorbeeld dat de organisatie prima was verzorgd, of dat het zo jammer is dat deze sport maar zo weinig liefhebbers trekt in Nederland. Het is namelijk topsport op zijn best, waar de deelneemsters niet alleen heel veel  doorzettingsvermogen voor moeten hebben, maar ook een geweldige conditie, een enorme beheersing van hun lichaam– probeer maar eens langer dan twee seconden strak in het water te blijven drijven met een been recht omhoog – en een uitstekend gevoel voor muziek en ritmiek.

Maar dat komt een andere keer.